In Zuidoost hebben organisaties de handen ineen geslagen om huiselijk geweld en kindermishandeling (HGKM) aan te pakken. Slachtoffers en plegers krijgen sneller en beter hulp, want organisaties werken echt samen. Van de mensen in de wijk tot hulpverleners, professionals, managers en bestuurders. Elke week spreken zij elkaar aan de zogenaamde casuïstiektafel. Ze bespreken HGKM zaken, maken afspraken en gaan meteen aan de slag. Met de gezinnen waar het over gaat.

Lucia Martis is met stichting ProFor diep geworteld in Zuidoost. Dat geldt ook voor Lydy Blijd met haar S.H.E. stichting Human Empowerment. Zij zijn organisaties uit de buurt die samen met de professionele organisaties om tafel zitten. Sharina Heerenveen werkt bij de Blijf Groep en werkt nauw samen met Lucia en Lydy.

Weer veilig

Lucia: “We werken nu anders. Iemand komt met een probleem rond huislijk geweld bij ProFor. Met toestemming van die persoon of dat gezin, bespreek ik hun probleem in ons wekelijks overleg. Daar spreken we af wie en welke organisaties samen met ProFor het beste hulp kunnen bieden. We maken een plan en gaan dan meteen samen met de cliënt aan de slag. Wij dragen zo’n gezin niet meer over aan een andere organisatie, maar zijn samen verantwoordelijk voor de hulp aan dat gezin. Ons doel is om te zorgen dat iedereen in het gezin zich weer veilig voelt.”

“Onze lokale organisaties geven de professionele hulpverleners nu advies over hoe je in een bepaald gezin iets aan moet pakken. Zodat het wél werkt. Vroeger waren die organisaties in de lead, nu zijn we dat samen. Dat werkt echt veel beter en sneller voor gezinnen.”

Vertrouwen nooit beschamen

“Wat ik vaak zie,” vertelt Lydy, “is dat een moeder of vader eerst binnenkomt met iets kleins, bijvoorbeeld hulp bij een brief of een formulier. Pas later durven ze voorzichtig te vertellen wat er echt speelt thuis. Soms barst iemand tijdens een gesprek in tranen uit, omdat ze voor het eerst hardop zeggen dat ze bang zijn in hun eigen huis. Dat zijn heel kwetsbare momenten. Het vertrouwen dat mensen ons geven is heel kostbaar en dat vertrouwen mogen we nooit beschamen. Daarom blijven we naast hen staan, ook als het moeilijk wordt en ook als het om de pleger gaat. Want alleen door iedereen in het gezin te zien en te horen, kunnen we echt verschil maken.”

‘Pleger ook helpen’

Sharina: “Wij werken met plegers en slachtoffers. Natuurlijk moet je het slachtoffer of de slachtoffers steun en veiligheid bieden. Maar je kunt een probleem in een gezin alleen oplossen als je de pleger ook helpt. Die moet zich ook gehoord voelen. Doordat wij samen met organisaties zoals die van Lydy en Lucia met plegers en slachtoffers spreken, accepteren en vertrouwen die gezinnen ons ook iets makkelijker. Dat maakt dat we sneller en meer kunnen doen voor een gezin dat met huislijk geweld te maken heeft. Daar gaat het om.”

Op voet van gelijkheid

Hanneke Bakker is directeur en bestuurder van de Blijf Groep, een van de organisaties die de nieuwe aanpak omarmt: ”Het initiatief voor deze aanpak is van Sigrid van de Poel van Jeugdbescherming. Jeugd en veiligheid horen bij elkaar. En dan bedoelt Sigrid vooral de veiligheid achter de voordeur. Deze aanpak huiselijk geweld en kindermishandeling is voor iedereen die daarmee te maken heeft van 0 tot 100 jaar. Het nieuwe aan deze aanpak is, dat organisaties uit de buurt én de professionele organisaties (zie kader, red) echt samen werken op voet van gelijkheid. Wij nemen het niet over van de lokale organisaties, we werken met hen samen. Zij kennen de bewoners, de problemen en de lokale netwerken het beste.”

Activistisch

“In deze aanpak heb je een activistische houding nodig. Niet alleen van de medewerkers die direct contact hebben met klanten, maar ook van managers en bestuurders. Het is geen werk van 9 tot 5 en van maandag tot vrijdag. Als de casuïstiektafel iets vraagt of nodig heeft, dan moeten wij – managers en bestuurders -meteen in actie komen. Dan mag de hulp aan mensen niet vastlopen op de systemen binnen die organisaties. Zo is dat afgesproken en zo doen we het. De nieuwe aanpak op het gebied van jeugd en veiligheid is een kwestie van lange adem”, benadrukt Hanneke Bakker, “dat kost echt wel 20 jaar. Die termijn loopt niet gelijk met de financiële, bestuurlijk en politieke termijnen. Maar we hebben wel 20 jaar zekerheid en geld nodig.”

De nieuwe aanpak en intensieve samenwerking startte in mei van dit jaar. Het is één van de belangrijke doorbraken op ambitie 2 van het Masterplan Zuidoost ZO=Zuidoost: inwoners van Zuidoost groeien veilig en fijn op in Zuidoost en voelen zich veilig op straat.

Durf te vragen

Een laatste oproep van Lydy: “Bewoners, deel alle signalen over huiselijk geweld en kindermishandeling met ons. Durf te vragen. We zijn er voor jullie. En tegen onze professionele partners zeg ik: investeer in persoonlijk contact en vertrouwen.”

De organisaties die samenwerken:

Blijf Groep, Jeugdbescherming Regio Amsterdam, stadsdeel Zuidoost, Gemeente Amsterdam, Actiecentrum Veiligheid en Zorg, Politie Amsterdam, Veilig Thuis Amsterdam-Amstelland, Buurtteam Zuidoost, Ouder- en Kindteam Zuidoost, Reclassering Nederland, Openbaar Ministerie.

Uit Zuidoost:

Stichting ProFor, S.H.E. Stichting Human Empowerment, Vivell, Hart voor de K-buurt, Cirkel van Harmonie, Buurvrouwennetwerk Gaasperdam, Stichting Walk & Talk, Voetballen voor Veiligheid, Vereniging Curazo, Stichting Mi Na Mi.