Op het Bijlmerplein vind je Herstelcentrum “Mi na Mi” (“Ik ben Ik”). Deze ontmoetingsplek ontstond in de woonkamer van Sieglien Emanuel. Na een leven vol trauma en veerkracht begon zij een praatgroep die uitgroeide tot een veilige haven in Zuidoost, waar mensen welkom zijn om verhalen te vertellen of mee te doen aan activiteiten. Bij “Mi na Mi” komen veel verhalen naar boven over huiselijk geweld, trauma en herstel. Deze onderwerpen worden zoveel mogelijk in alle openheid en taboeloos besproken. Daardoor krijgen mensen de ruimte om stappen te zetten richting veiligheid en heling. ‘Ik wilde alleen mijn verhaal vertellen, ik hoefde niets groots te doen. Mijn plan was vooral deuren openen.’

Jij bent nodig 

Als kind maakte Sieglien thuis allerlei vormen van geweld mee, het hoorde bij de opvoeding. Toen ze tiener was, verhuisde ze van Suriname naar Nederland. De man met wie ze als jonge vrouw een relatie kreeg, werd de vader van haar twee ‘prachtige’ zonen. Sieglien merkte dat ze onbewust bepaalde patronen van huiselijk geweld van thuis meenam in die relatie. Pas later begreep ze hoe haar manier van omgaan met pijn ook invloed had op de dynamiek binnen die relatie, een bewustwording die haar hielp om patronen te doorbreken en heling te vinden. Na de breuk wisten zij en haar ex-partner een warme band te ontwikkelen. In een fijn co-ouderschap voedden ze hun inmiddels volwassen zonen op. Toch bleef ze een diepe leegte voelen. ‘Toen ik erachter kwam dat de man met wie ik opgroeide niet mijn biologische vader was, viel alles op zijn plek. Ik voelde sterk dat het mijn missie is om met mijn verhaal anderen te helpen. Ik was nog nodig in dit leven.’

Te kleine woonkamer

Sieglien maakte een filmpje waarin ze mensen uitnodigde om in haar woonkamer samen te komen. Ze appte het filmpje naar mensen die ze kende. De eerste twee keren deden er zo’n twintig mensen mee aan de praatgroep. Maar die opkomst verdubbelde de derde keer en haar woonkamer werd te klein. Gelukkig ‘bracht het universum’ een plek en “Mi na Mi” groeide uit van een wekelijks moment om verhalen van pijn en veerkracht te delen tot een Herstelcentrum dat zeven dagen open is. ‘Bij “Mi na Mi” mag je zijn wie je bent, met al je pijn, je taboes en schaamte. In die kwetsbaarheid kan je je kracht vinden.’

Bewust wandelen, tieners en seniorendiners

Veel activiteiten ontstonden uit haar eigen ervaringen. Wandelen hielp haar toen het donker werd in haar hoofd; nu organiseert ze ‘bewust wandelen’ om mensen te leren in het moment te zijn. Als kind moest ze verplicht koken; nu zijn de seniorendiners voor eenzame ouderen een warm wekelijks ritueel. Tieners vonden hun eigen plek: ze startten een praatgroep die uitgroeide tot creatieve bijeenkomsten met muziek, gesprekken en vriendschappen. ‘Ik zie er jonger uit en ben een tienermagneet. De tieners startten zelf een praatgroep, die veranderde in een reeks bijeenkomsten.’

Groei in zwaar weer

“Mi na Mi” groeide gestaag, ook toen de omstandigheden zwaar waren. Tijdens een buurtactiviteit in het kader van De Week van Gaasperdam kwam Sieglien in contact met de participatieorganisatie Civic. Zij werden enthousiast over wat er gebeurde bij“Mi na Mi” en vertelden Sieglien over de subsidiemogelijkheden. De huidige ruimte bij de Amsterdamse Poort biedt intussen plek aan steeds meer mensen. Er is zelfs een muziekstudio, die veel jongeren en creatieve zielen aantrekt. Toch barst het herstelcentrum opnieuw uit zijn voegen. ‘Naast fondsen krijgen we ook subsidie vanuit de sociale basis. Maar de zesjarige subsidie is bijna gehalveerd. In april 2026 moeten we dit pand verlaten; we weten nog niet waar we dan terecht kunnen. Er is snel structurele financiële ondersteuning nodig.’

Openheid en gelijkwaardigheid

In “Mi na Mi” komen mensen samen met diverse culturele achtergronden, een mooie weerspiegeling van de bewoners van Amsterdam Zuidoost. Sieglien benadrukt het belang van gelijkwaardigheid als basis voor herstel. Een echt gesprek ontstaat pas als je op gelijke hoogte staat en taboes durft doorbreken. Als die openheid er is, helpen de verhalen weer andere mensen om zelf hun verhaal te vertellen of zelfs activiteiten op te zetten. Geweldservaringen worden open besproken, over generatiegrenzen heen. ‘Dat is best uitzonderlijk als je kijkt naar wat veel mensen thuis meekregen. Ik leerde als kind ook dat je niet over je gevoelens mag praten. Wie dat deed, was gek. Bij “Mi na Mi” vormen deze gesprekken de kiemen voor herstel.’

Handen op tijd in elkaar

Sieglien ziet genoeg redenen om op korte termijn te investeren in goede samenwerkingen, zowel in financiële als in inhoudelijke zin. Ze hoopt dat bij formele organisaties de openheid en kwetsbaarheid groeien die nodig zijn om gelijkwaardige gesprekken te voeren. Pas als samenwerkingen sterk genoeg zijn, kan geweld op tijd gestopt worden. Nu gebeurt het in Sieglien ’s ogen nog te vaak dat organisaties pas de handen in elkaar slaan als het al te laat is. ‘We zien regelmatig mensen die in hun gezin of relatie te maken hebben met geweld, en die enkel bij “Mi na Mi” de veiligheid vinden om te praten en stappen te zetten richting herstel. Als we samen sterker staan, kunnen we eerder ingrijpen en echt iets veranderen.’

Vanuit mensen, niet vanuit systemen

Bij “Mi na Mi” kan je zonder afspraak binnenlopen en vertellen wat er speelt zonder oordeel, zonder formulieren. Als mensen zich gehoord voelen, ontstaat ruimte voor vertrouwen en verandering. Er worden geen laptops opengeklapt of formulieren ingevuld. Mensen worden aangesproken in een eenvoudige taal die ze begrijpen. Als mensen dat fijn vinden, sluit “Mi na Mi” mee aan bij gesprekken met de grote organisaties. Sieglien pleit voor nog kortere lijntjes. Voor haar is het helder: formele en informele organisaties kunnen niet zonder elkaar. ‘Mijn huidige man is politieagent. Mensen weten wie hij is. Daardoor krijgt hij veel vragen over huiselijk geweld en kan hij veel info geven over formele procedures. Goede professionals denken niet vanuit systemen, maar vanuit de mensen die om hulp vragen. En eerlijke verhalen die zonder taboes verteld worden, zijn dan onmisbaar.’

Lees hier meer informatie over Mi na Mi.

De passie van Sieglien sluit goed aan bij één van de belangrijke doorbraken op ambitie 2 veiligheid van Masterplan Zuidoost namelijk: We organiseren een aanpak tussen formele organisaties als Veilig Thuis, Jeugdbescherming, politie, grassroots-organisaties en sleutelfiguren uit de wijk om huislijk geweld en kindermishandeling tegen te gaan.